Call of Duty: Modern Warfare 4 hikaye modu incelemesi yıllardır yaşadığım en iyi deneyim

Call of Duty: Modern Warfare 4’ün açılış sahnesi , bir Call of Duty oyununda gördüğüm en iyi sahnelerden biri.

Videoda da görebileceğiniz gibi, Güney Koreli acemi askerler ve Amerikalı ve Güney Koreli gaziler, ülkenin başkenti Seul’de yürürken gösteriliyor. Kampanyayı bitirdim ve söylemeliyim ki, uzun yıllardır gördüğüm en iyi kampanyalardan biri. Artık Xbox oyun imparatorluğunun bir parçası olan Activision için bu, bu yıl milyarlarca dolarlık daha fazla satış anlamına gelebilir.

Sürükleyici bir hikaye. Acemi askerler modern bir marketten atıştırmalıklarını alıyor ve birliklerine sızmış Amerikalı meslektaşlarına, pek de iyi olmayan bir Kore yemeği olan “hwe”nin aslında o kadar lezzetli olduğunu, “Kore suşisi” gibi olduğunu söyleyerek şaka yapıyorlar. Ödemeyi bir telefonla yapıp, açık hava sıcak tencere kafeleri ve sevimli peluş oyuncak dükkanlarıyla dolu gece hayatının mekanlarının yanından geçiyorlar.

Sonra bir ses yankılanır, şehrin ışıkları söner ve her yer sessiz ve korkutucu olur. Uzakta bir patlama sesiyle gökyüzü turuncuya döner ve ardından patlamalar sokaklarına isabet ederek onları yere serer. Korkunç bir kaos. Bayılırsınız. Uyandığınızda, ekibinizden birinin enkazın altında ölü yattığını ve Amerikalı askerin onu hayata döndürmeye çalıştığını görürsünüz. Kimlik etiketlerini alıp cesedini geride bırakırlar. Kuzey Koreliler, on yıllarca süren ateşkesin ardından nihayet tam ölçekli bir konvansiyonel savaşa giriyorlar.

Acemi askerler ilk çatışmalarına giriyor ve korku, küfürlerinden de belli oluyor. Organize olup bir stadyuma gidiyorlar ve bir asker üstüne, “Yardım beklememiz gerekmez mi?” diye soruyor. Tecrübeli ama sakin teğmen, “Yardım biziz” diye cevap veriyor. Küçük grup, bunun için hazırlandıklarının farkına varıyor. Kuzey Kore birlikleri paraşütle stadyuma iniyor ve yakın dövüş başlıyor. Kısa bir çatışmanın ardından bir acemi asker, “Çok yoğundu” diyor.

Askerler zırhlı bir düşman konvoyundan kaçarak nereden geldiklerini aramaya başlarlar. Yeraltı otoparkında rahatsız edici bir keşif yaparlar. Kuzey Koreliler yer altında dev bir tünel kazmış ve tanklarla doğrudan Seul’e (oyunda Hajin Şehri olarak geçiyor) doğru ilerliyorlardır. Sayıca az olan askerler sürpriz bir karşı saldırı başlatır, tüneli havaya uçurur ve ilerlemeyi durdurur. Ardından oyunun giriş bölümü başlar. Kuzey Koreliler, Orta Doğu’ya kendi hamlelerini yapan Ruslarla ittifak halindedir. Güney Koreliler ve Amerikalı müttefikleri ise tam bir geri çekilme halindedir.

Amerikalıların da dahil olduğu küçük Güney Kore birliğinin cesareti, yepyeni bir hikaye ve oyundaki en iyi anlatı. Ancak bu, Kaptan John Price gibi (kendi filmini de çekecek olan) özel kuvvetler ve gizli operasyoncular olmadan bir Call of Duty oyunu olmazdı. Onun görevi, dünyanın temiz kalması için kirlenmekti. Price, düşmanlarla ateşle savaşmakla ilgili “Sınırı nerede çizeceğiz?” sorusuna, “İhtiyaç duyduğunuz yerde çizersiniz” diyerek ünlü bir şekilde cevap verdi. Bu, ülkenizi gizli operasyonlarla korumak için her şeyi yapmanız ve her kuralı çiğnemeniz gerektiği anlamına gelir.

Açılış sahnesi biter bitmez, Price’a geçiyoruz; Price, firari ve kaçak durumda çünkü çizgiyi aşmış ve düşmana yardım eden yozlaşmış bir Amerikalı generali alt etmiştir. Şimdi Price, bir zamanlar bir havaalanında sivilleri katleden (Call of Duty: Modern Warfare’deki No Russian görevinde) ve Orta Doğu’da 30.000 ABD Deniz Piyadesini öldüren bir nükleer bomba patlatan acımasız Rus terörist Vladimir Makarov’un peşindedir. Bu anlatı, Price’ın Kuzey Korelilerin eline garip bir silah geçirme planını durdurma girişimlerini içeriyor. Ve Price, hedeflerine ulaşmak için her türlü kutsal olmayan ittifakı kurmaktan çekinmeyeceğini gösteriyor.

Üçüncü bir olay örgüsü bizi düşmanın inine götürerek Kuzey Kore’de saldırıya yol açan olayları gösteriyor. Makarov’un müttefikleri, genç bir erkek varis ve ablasının iktidarda olduğu bir dönemde Kuzey Kore liderliğiyle iş birliği yapıyor. Sadık bir Kuzey Koreli gazi, vahşetlere katılıp katılmamaya veya bunların gerçekleşmesini engellemeye karar vermek zorunda kalıyor. Bu, başkalarının da vereceği türden bir fedakarlık kararı.

Bu hikayede sevdiğim şey, ister gölgede olsunlar isterse de sahada görev yapsınlar, hizmet edenlerin kahramanlığını bulması ve nadiren takdir veya tatmin görmeleridir. Güney Kore ordusunda askerlik hizmetini tamamlayana kadar görev yapan Er Park Hyun Jun’u canlandırıyorsunuz. Zorunlu askerlik hizmetinden memnun değil ve kendi seçimlerini yapmak istiyor. Acımasız bir katil değil, ama gerektiğinde öne çıkabilecek kapasitede.

Hikaye ve dövüş boyunca ortak nokta, her şeyin gerçekçi hissettirmesi ve her şeyin tehlikede olduğu bir durumda nefret ettiğiniz şeye dönüşmek için ne kadar ileri gideceğiniz teması etrafında şekillenmesidir. Anlatısal unsurlar burada bir araya geliyor. Ve Infinity Ward ekibi, hikayeleri mantıklı bir sonuca ulaştırmayı başarıyor.

Kuzey Kore entrikasında açık dünya unsuru var ve keşfedilecek çok şey sunuyor. Ancak bu, anlatı çizgilerinin yoğunluğunu kırıyor, sizi yavaşlatıyor ve büyük bir savaş alanında koşuştururken (hatta etrafta dolaşmak için Hızlı Seyahat özelliğini kullanmanız gerekecek kadar) birçok sıkıcı anın olabileceğini hatırlatıyor.

Açık dünya, oyun süresine saatler ekliyor ve büyük bir savaşın içinde olduğunuz hissini veriyor; bu bazı oyuncuların hoşuna gidebilir, ancak ben Amerikalılar ve Güney Korelilerin karşı saldırısındaki yoğun oda oda çatışmalarını tercih ettim. Açık dünyanın bazı bölümleri de dahil olmak üzere 16 görevi tek bir uzun günde oynadım, ancak hızlıca bitirmek için minimum düzeyde oynadım.

Güzel bir oyun

Infinity Ward (ve oyunu geliştirmeye yardımcı olan diğer 11 stüdyo) Call of Duty’yi başka şekillerde yeniden icat etmek için de birçok şey yaptı. Gerçekçi bir savaş fikri, Call of Duty’yi yoğun çatışma köklerine geri döndürmek anlamına geliyordu. Ekip, düşmanları silahlarınızın nişangahlarından ve dürbünlerinden nasıl gördüğünüzü iyileştirdi; hareketleri daha akıcı hale getirdi, böylece bir bariyerin üzerinden atlamak, merdivene tırmanmak, kapılardan kaymak gibi hareketleri farkında olmadan art arda yapabiliyorsunuz. Tüm bunlar, Black Ops oyunlarındaki Treyarch’ın çok yönlü hareket sistemini uygulamak için gereken kontrolcü ustalığından çok daha doğal hissettiriyor. Infinity Ward, oyun tasarımındaki felsefesinin, oyuncunun yoluna çıkmadan hızlı, gerçekçi ve sinematik bir askeri savaş deneyimi sunmak olduğunu söyledi.

Oyunun başında topçu atışlarının yarattığı şok dalgaları, oyun sırasında patlamalara eşlik eden dalga benzeri bir efekt sayesinde oluşuyor. Sizi öldürmese bile yere seren bir el bombasının gücünü hissedeceksiniz. Ses tasarımı mükemmel ve silahlar ölümcül ve iyi ayarlanmış hissettiriyor. Havan topu ateşlemek, zırhlı araçlarla saldırı düzenlemek, büyük bir işgalde sahile inmek ve çatılarda düşmanı kovalamak gibi çeşitli savaş türleri mevcut.

Bazen yapay zekanın biraz aptalca davrandığı hissi veriyor, ancak bu çoğunlukla onlara uzaktan ateş ettiğinizde ve tehdidinize nasıl tepki vereceklerini bilmediklerinde oluyor. Güney Kore’nin görüntüleri, kırsal kesimde, kar fırtınalarında veya yoğun kentsel ormanlarda olsun, çok iyi işlenmiş.

Doğru riskleri almak mı?

Infinity Ward ekibi bu anlatıyla birçok risk aldı. Serinin uzun süredir var olan karakterlerini öldürdüler ve bu da Call of Duty’nin geleceğinin muhtemelen daha önce görmediğimiz yeni bir seride, yeni bir hikayede olacağı anlamına geliyor. Hikaye, Kore Yarımadası gibi yeni ve inandırıcı bir savaş alanında geçiyor, ancak aksiyon ve entrikalar Hajin Şehri, Kuzey Kore, Paris, Mumbai ve New York gibi dünyanın dört bir yanındaki yerlerde yaşanıyor.

Call of Duty ekipleri için bu, geçen yılki Call of Duty: Black Ops 7 oyunundan büyük bir geri tepme oldu. Oyuncular, Black Ops 7’nin neredeyse yirmi yıldır en kötü performans gösteren Call of Duty oyunu olduğuna karar vermişti. Uzun zamandır ilk defa çok oyunculu Prestij seviyesine ulaşamadığım bir oyundu. Ve erken bir ara verip harika bir kurtarma oyunu olan ARC Raiders’ı oynamaya başladım. 100 metrelik askerlerin (uyuşturucu etkisi altındayken deneyimlenen) Call of Duty’nin sürükleyiciliğini bozacağını tahmin etmemiştim, ancak geriye dönüp baktığımda, birçok sadık oyuncuyu bu yüzden kaybettiğini görüyorum.

Bu kez Infinity Ward, Kuzey Kore, Güney Kore, ABD ve Rusya arasındaki çatışmanın içine yerleştirilmiş bir kurtarma oyunu olan DMZ ile bu tehditle başa çıkmaya hazır. DMZ hakkında yakında daha fazla bilgi vereceğiz. Acımasız, akılsız ve hırslı liderlerin ülkelerini savaşa sürüklediği bir kabus senaryosu, fazlasıyla gerçekçi görünüyor.

Oyunun tamamı için henüz resmi bir değerlendirme puanı vermiyoruz. Ancak hikaye modu için 5 üzerinden 4,5 puan veririm. Daha sonra gerçek bir genel değerlendirme puanı vereceğim.

Bence ekip, açık dünya oynanışını ilgi çekici bir anlatıya entegre etmeyi başaramadı ve bu da oyunun temposunu yavaşlattı. Tamamlama meraklıları için potansiyel olarak saatlerce oyun süresi ekledi, ancak bende daha fazla hikaye, sinematik ve yakın dövüş sahnesi isteği uyandırdı.

Kaynak : Gamesbeat